Yalnızlığımın İçinde Ben

EN PRATİK KADINA AİT SÖZLERİ / Güzel Sözler ve Resimler

Yorum Ekle

Yalnızlığımın içinde ben

Konuşmama zamanıydı artık. Susmak gerekiyordu. Kırılan kalbin içi acıyor ama diyemiyordu. Anlayanı yoktu. Farklıydı bakışlar, farklıydı bekleyişler. O aslında çok bir şey istemiyordu. Sadece duyulmak istiyor, duyulduğunun belli olmasını bekliyordu. Konuşuyordu yalnızlığının verdiği suskunlukla sürekli. Bazen kendisi bile kızıyordu kendine, sus artık bu kadar konuşmak niye. Yalnızdı sürekli, kendi yalnızlığı ile konuşup çoğu zaman gene kendi yalnızlığı ile kavga ediyordu. En yakınım dediği bile onu duymaktan kendini men ediyordu. Herkese, her şeye ayıracak zamanı olan, herkesin her şeyi ile yakından ilgilenecek zamanı olan ve herkesin her şeyine düşünmeden koşacak zamanı olan o kişi, dibindeki beni neden hiç görmüyordu. Yaşadığı, yattığı, kalktığı yeri. Bilerek mi yapıyordu bunu, ya da kolayına mı geliyordu böyle yaşamak. Başkaları mı daha önemliydi onun için, hayır sözleri, gözleri öyle demiyordu oysa ki, sensin diyordu, tek sen. Sözde miydi bu özde sandığım sözler.

Her zamanki gibiydi bu günde. Sabah ışıkları ile başladı zaman. Aslında hiç durmayan ve hayli yol almış olan zaman, ışıklarını açınca başlıyordu bende. Gene erkenden kalktım. Günde neler olacak, neler yaşanacak belirsizdi. Zaman bu ya, durmuyor ki hiç. Ve öylede oldu günün akşamına geldi vakit o günde yine. Bekleyişimin sonlandığı ve yalnızlığımın arkadaşı çaldı kapıyı. Gene her zamanki gibi sıradandı her şey. Olmayan ve ufakta olsa teselli eden muhabbet, ardına kahve, ardına kısa süre sonra yemek ve tabi ki her evin, iletişimini kesen televizyon.

Konuşmak istedim biraz ama yorgun, sormak istedim bir şeyler ama meşgul, işlerden bir şeyler yap dedim ama sağır. Sabır dedim kendime sabır. Yeni değil ki bu durumun dedim. Kaç zamandır aynı hayatı yaşıyorsun da şimdi mi şikayet ediyorsun.

Zaman aynı sessizlik içerisinde geçiyor elbet. Benim için hep sessiz olan zaman gene sessiz. Çalan telefon bozdu odadaki o sessizliği. Açtı arkadaşım hemen. Tanıdığı birisi idi, uzakta ama tanıdığı birisi. Bir sorunu vardı ve onun ile ilgilenmişti benim sağır, yorgun ve meşgul olan arkadaşım. Daha da ilgilenecekti. Sabrım isyan etti o an. Dibinde olan ben ne desem duymayan o, taaa uzaklardaki insanların sorunları ile bile ilgileniyordu.

Acımasızlık sarmış bedenleri, gözler kör olmuş

Yüreklerin sesi kendi içinde kaybolmuş

Ne bir kelam geçer acımasız beden yüreğine

Ne de o yürek bakar kendine edilene

Çektim derin derin nefesimi içime,

Bıraksam patlayacak bir bomba idi

Anlamak istemeyeni, duymak istemeyeni zorlamak nafile

Değdiği kadar değer vermek, sevmek gerek herkesi

Söz söylemek kafi gelmez, kulağı duymayana

Kör olmak gerek söylenen sözü anlamayana

Derde dert katar zaman, bilmez kendini

Anlamayanı boşvermezsen, yersin feleğin sillesini