Karanlığın Esareti

Kadınlar için EN PRATİK KADINA AİT SÖZLERİ bilgilerinin paylaşıldığı bu yazımızda Karanlığın Esareti hakkında detaylı bilgiye ulaştınız. Dilerseniz EN PRATİK KADINA AİT SÖZLERİ kategorisinde bulunan diğer makalelerimizi okuyarak daha başka bilgiler edinebilirsiniz.
Hayatın gülen yüzüne inat

Ağlamak geliyor bugün gene içimden. Bağıra bağıra, hıçkıra hıçkıra... Kime neye bu isyan, bu haykırış? Güneş olağanca güzelliği ile her zamanki gibi gülümserken, kuşlar mutluluğun şarkısını hep bir ağızdan söylerken, nedir bendeki bu karanlık? Hayatın güzelliklerine inat yapar gibi, bugünde hüzünlü bende gök yüzü. İsyan edercesine bir sağırlık ve körlük yaşıyorum. Bu değil, böyle değil hayat. Ben böyle değilim, olamam diyorum. Neden hala çıkamıyorum o karanlıktan. Ne beni orada tutan? Herkes bu kadar mutlu ve umarsızca yaşarken, beni oraya bağlayan ne? Duymuyorsunuz çığlıklarımı. Bilmiyorsunuz içimde kopan fırtınayı. Söylemek gerek belki, ya da tutmamak kendini. Olağanca yaşamak, akışına bırakmak her şeyi.  Olmuyor işte, yapamıyorum, ne dilim dudaklarımın mührünü açabiliyor, ne de yüreğim kendine söz geçirebiliyor.

Güneş bir daha bana parlamayacak, kuşlar bir daha şarkı söylemeyecek, toprak tekrar hayat bulamayacak diye korkuyorum. Sıyrılmam gerek bu karanlıktan. Ufacık bir ışık, bir umut.  Ama hayır, ben beni bu kadar kaparken içeri, umudun gelip kapımı çalmasını nasıl bekleyebilirim.

Zaman hızla geçiyor. Çok bekledim. Aylarca, yıllarca hep bir umut bekledim. Benim kapımı çalmayan o umut, beni karanlıktan çıkartmayan o umut, hala bekletiyor beni. Ben zamana inat beklerken onu, kapımı çalan hep umutsuzluk oluyor. Dayanacak gücüm kalmadı artık, ben kaybettim, geçte olsa bunu anladım, Ne yüreğimi dinledim, ne de ona söz geçirebildim. Karanlığın esaretinde ömrümü tükettim. Ben sona erdim. Artık ne bekleyecek zamanım var, ne de gücüm. Ama hala belki diyorum belki son bir şans verir bana, çalar kapımı, umutsuzluğumun gölgesinde ışık olur bana...Giderken karanlıktan aydınlığa, şunu anladım sonunda "yürek kararınca bir kere, sessiz ve derin çırpınışlar fayda etmiyor ışığı görmeye..."

Yazan: enpratikkadin
Yazar
En Pratik Kadın
Eklenme Zamanı
20.12.2014 00:03:56
Yorum sayısı
0
İlgili Makaleler
Son Pişmanlık
Son Pişmanlık
Kadın olmak Çocukluğu hatırladığı kadarı ile çok mutlu geçmişti. Kardeşi ile birlikte her çocuk gibi, amaçları sadece oynamak, uyumak ve yemek yemekti. Anne ve babasının yanında her şeyden bir haber büyüdü. Lise dönemlerine gelmişti. Artık her şeyin çok daha iyi farkındaydı. Ergenliğin verdiği asilikte birlikte bazı sıkıntılar yaşıyordu. Bu sıkıntılarını ne zaman annesine...
»» devamını oku »»
Hayat
Hayat
Hayat Uyanmak bazen o kadar zor geliyor ki, bu zorluk peşinde hayatın yükünü taşıyor. Biliyorum ki gözlerimi açtığımda bu yük omuzlarıma gene en ağır şekilde binecek ve beni bir nokta  da pes ettirip galip gelen her zaman ki gibi o olacak... Ya da kazanan ben... Kim bilebilir ki hayat bu sonuçta Ardında neler barındırdığını sadece gözlerimi açınca bilebilirim. Yazan:...
»» devamını oku »»
Zamanın Akışı
Zamanın Akışı
Zamanın Akışı Uyanırsın bir sabah bakarsın ki her şey değişmiş. Ne olmuştur da hiç anlamadan, farkına bile varmadan her şey bu kadar yabancılaşmıştır. Düşünürsün.. Anlam bulmaya çalışırsın. Boş boş etrafına bakarsın. Birden o baktığın etrafta gözüne tanıdık bir şey takılır. Duraklarsın bir anda. İrkilirsin. İlk başta inanmak çok zor gelir, ama...
»» devamını oku »»
Platonik Sevda
Platonik Sevda
Platonik Sevda Dağlıyor içinin acısı, toprağı yeşertiyor göz yaşları Atmak istiyor kafasından bitmeyen sevdayı Dursun artık, bu acıtan ızdırap lal etmeden feryadı Yaraya çare olsun çölde beliren serap, Azrail almadan canını  Ne zormuş böyle sevda çekmek, bilmeden olmayanı beklemek Bile bile kendine acı çektirip, gene de vazgeçememek Demişlerdi yapma, üzülürsün, bakmaz...
»» devamını oku »»
Yalnızlık İçinde Gülümsemek
Yalnızlık İçinde Gülümsemek
Kocaman dünyanın acımasız ve yer yer vefalı sunumları içerisine doğdu çocuk. Her şeyden bir haber yaşıyordu. Hayat çocuklara güzel denilirdi ya, tam da onun tadını çıkartıyordu. Zaman beklemiyordu tabi, hızla geçiyor, birbirini kovalayan yıllar, herkesten, her şeyden bir şeyler çalıyordu. Onun içinde böyle oldu, hayatın değişmeyen düzeneği içinde. Ne ara büyüdü ve ne ara bu...
»» devamını oku »»
Geçmiş
Geçmiş
Geçmiş Çocuk olmak vardı şimdi.    Umarsızca çimlerde koşmak…  Ne dert, ne de tasa.  Tertemiz, masum…  Sadece anne ve baba…  Her şeyden uzak.  Çocuk olmak vardı şimdi…. Yazan: enpratikkadin
»» devamını oku »»
Yorum Yaz
Yeni Yorum Ekliyorsunuz !
Rumuz (*) Mail Yorum (*) Gönder