Karanlığın Esareti

Kadınlar için EN PRATİK KADINA AİT SÖZLERİ bilgilerinin paylaşıldığı bu yazımızda Karanlığın Esareti hakkında detaylı bilgiye ulaştınız. Dilerseniz EN PRATİK KADINA AİT SÖZLERİ kategorisinde bulunan diğer makalelerimizi okuyarak daha başka bilgiler edinebilirsiniz.
Hayatın gülen yüzüne inat

Ağlamak geliyor bugün gene içimden. Bağıra bağıra, hıçkıra hıçkıra... Kime neye bu isyan, bu haykırış? Güneş olağanca güzelliği ile her zamanki gibi gülümserken, kuşlar mutluluğun şarkısını hep bir ağızdan söylerken, nedir bendeki bu karanlık? Hayatın güzelliklerine inat yapar gibi, bugünde hüzünlü bende gök yüzü. İsyan edercesine bir sağırlık ve körlük yaşıyorum. Bu değil, böyle değil hayat. Ben böyle değilim, olamam diyorum. Neden hala çıkamıyorum o karanlıktan. Ne beni orada tutan? Herkes bu kadar mutlu ve umarsızca yaşarken, beni oraya bağlayan ne? Duymuyorsunuz çığlıklarımı. Bilmiyorsunuz içimde kopan fırtınayı. Söylemek gerek belki, ya da tutmamak kendini. Olağanca yaşamak, akışına bırakmak her şeyi.  Olmuyor işte, yapamıyorum, ne dilim dudaklarımın mührünü açabiliyor, ne de yüreğim kendine söz geçirebiliyor.

Güneş bir daha bana parlamayacak, kuşlar bir daha şarkı söylemeyecek, toprak tekrar hayat bulamayacak diye korkuyorum. Sıyrılmam gerek bu karanlıktan. Ufacık bir ışık, bir umut.  Ama hayır, ben beni bu kadar kaparken içeri, umudun gelip kapımı çalmasını nasıl bekleyebilirim.

Zaman hızla geçiyor. Çok bekledim. Aylarca, yıllarca hep bir umut bekledim. Benim kapımı çalmayan o umut, beni karanlıktan çıkartmayan o umut, hala bekletiyor beni. Ben zamana inat beklerken onu, kapımı çalan hep umutsuzluk oluyor. Dayanacak gücüm kalmadı artık, ben kaybettim, geçte olsa bunu anladım, Ne yüreğimi dinledim, ne de ona söz geçirebildim. Karanlığın esaretinde ömrümü tükettim. Ben sona erdim. Artık ne bekleyecek zamanım var, ne de gücüm. Ama hala belki diyorum belki son bir şans verir bana, çalar kapımı, umutsuzluğumun gölgesinde ışık olur bana...Giderken karanlıktan aydınlığa, şunu anladım sonunda "yürek kararınca bir kere, sessiz ve derin çırpınışlar fayda etmiyor ışığı görmeye..."

Yazan: enpratikkadin
Yazar
En Pratik Kadın
Eklenme Zamanı
20.12.2014 00:03:56
Yorum sayısı
0
İlgili Makaleler
Son Gidiş
Son Gidiş
Hasret çalacak kapıyı kısa süre sonra. Uğurlayacak tekrar sevdasını uzaklara.  Beklemek ile geçecek ömrü.  Gözler puslu, kulak telefonda... Yine geldi ayrılık zamanı. İstenmeye istenmeye gidilen o yolların, ucunda başladı geri sayım. Öfff demek geliyor içimden. Yinemi yaa... Hani bitmeyen sonlardan biriydi bu gidişin başlangıcı? Nafile ki söylenmek. Gidilecek yolun rotası...
»» devamını oku »»
Giden Sevgili
Giden Sevgili
Giden Sevgili Olmadı be güzelim Olmadı işte Sordum kendime Cevapları aradım Ya sendin cevap ya ben Ama ben bulamadım Belki de bulmak istemedim Ne sana sorabildim Ne de kendim cevap verebildim Tek cevap vardı aslında Olmadı be güzelim Olmadı işte ?... Yazan: enpratikkadin
»» devamını oku »»
Gözlerin Dili
Gözlerin Dili
Gözlerin Dili Birazdan kapıdan çıkıp gideceksin Ardıma baktığımda, yalnızlığım gülümseyecek bana Gözlerimin içinde saklanan hüzün Damla damla akacak, arkandan bakarak yollara Gene bekleyecek, döner umudu ile tekrara düşerek Bu defa zaman gülümseyecek, beklemenin çaresi yok, gitti gelmez diyerek Umut bu, sözle söz geçmez ki gönle Cihan inlese vazgeçmez, gönlün gözü bekleyişte...
»» devamını oku »»
Yağmur Damlasında Hayat
Yağmur Damlasında Hayat
Görmezden gelmeye çalışıyordu hayatı. Yağan yağmurun altında ıslanırken, dertlerini bir bir bırakıyordu damlalara. Durmasın istiyordu hiç. Kendini bu kadar huzurlu hissetmemişti çünkü uzun zamandır. Kandırmacaydı aslında bu yağış. Hayatın içinde varolan, gerçekliğin ta kendisi olan bir kandırmacaydı. Olsun diyordu genede. Anlık bile olsa ne güzel bir şeymiş mutlu olmak,...
»» devamını oku »»
Kalp ve Acı
Kalp ve Acı
Kalp ve Acı Can acımadan "Kalp" sevmez Sevmek isteyen "Kalp" acı istemez Acı istemeyen "Kalp" kıymet bilmez Cana can veren "Kalbe" söz geçmez  Yazan:   enpratikkadin
»» devamını oku »»
Zordur İnsanla Anlaşmak
Zordur İnsanla Anlaşmak
Acımasız Vefa İnsanlar bilmiyordu kıymet. Hep almayı öğrenmişlerdi. Bir şey istendiğinde verilen cevap hep aynıydı. "Öffffff" Evet öfff. Bunu iyi biliyorlardı. Belkide en  iyi bildikleri şey buydu. Acımasızlardı. Verilene o kadar çabuk alışıyorlardı ki, bunun sonucu da çabuk tüketiyorlar ve hep yenisini bekliyorlardı. Düşünmüyorlardı hiç. Anlamıyorlar ya da anlamak...
»» devamını oku »»
Yorum Yaz
Yeni Yorum Ekliyorsunuz !
Rumuz (*) Mail Yorum (*) Gönder